{{title}}

{{message}}

عضویت
مجمعی ها
70
کد امنیتی
31086
27 خرداد, 1395
عرفان فرهادی
تصوير جديدی را به اشتراک گذاشته است
27 خرداد, 1395 2:50 ق.ظ
هر وجه از امور انساني ، احترام دارد ، چون به انسان ربط دارد قداست دارد ، ادب خودش را دارد ، آرزو هم احترام دارد ، چون در اينده انسانها مي نشيند و رنگي اش مي كند ، ارزوها مال رنگارنگ كردن هستي خاكستري ما هستند ؛ از همه مهمتر ، خاطرات هستند كه احترام دارند ؛ چون در گذشته ادم ها مي نشينند و نمي گذارند ديوار روح ادم از بي پايه بودن ، فرو بريزد ، خاطرات ما ، چون ستون هاي روح هاي لرزان ما هستند ، سخت احترام دارند ؛ درست مثل اين ساختمان ها در شهر ليسبون ؛ وسط هاي شهر ، جاهايي كه خاطرات تظاهرات مي كنند براي روح ادم ها ، تو اگر خانه اي داشته باشي ، حتي اگر اجازه بدهند ، خراب اش كني ، اجازه نمي دهند ، نماي خانه ات را خراب كني و نو بسازي ؛ چون خاطرات را هم نمي شود از نو ساخت ، درست مثل روح ادم ها كه نمي شود از نو ساخت ؛ نماها مي مانند تا ، خاطرات ادم ها بمانند ؛ خاطرات احترام دارند چون ادم ها احترام د...
30882
12 مهر, 1394
عرفان فرهادی
تصوير جديدی را به اشتراک گذاشته است
12 مهر, 1394 8:55 ب.ظ
آن - 1 اکیدا خوانده نشود! خواهشمندم scroll کنید و پایین بروید. برای ثبت شدن است تا روزی دوباره بخوانمش و اکنون بشوم و حسرت بخورم. آقای خیام! آقای لینک لیتر! آقای ویلیامز به نقش معلم ادبیات! به من دروغ نگویید! شعار ندهید! قدرِ لحظه و حسرت رفتنش هم ارز هستند... لحظه یعنی فردیت کشدار. ماورای زمان. ماورای موقعیت. وقتی لحظات کشدار متقاطع دوباره فرا برسند دوباره برای یک "آن" همان می شویم که بودیم; فارغ از صفات و اتیکت های حاصل از لحظات بعدی و قبلی. حالا ترس از این که وقتی لحظه بعدی فرا برسد به زور از قلعه ی این لحظه بیرون می شوی درد آور است. دردآورتر و تلخ تر و مهم تر از همه "حسرت بار"تر از سیر طبیعی بیرون رفتن از قلعه. این را هر بار بیشتر می فهمم. از جشن فارغ التحž